داستان كربلا . ( ص 1643 ) . داستان مسلم بن عقيل . پسر عّم حضرت حسين . « داستان مسلم بن عقيل و امام حسين » ( ص 1643 ) . دُرّة المصايب . محمّد مهدى فرزند مرتضى حسينى . نگاشتهء 1257 ق . در سرگذشت حضرت حسين و رويداد كربلا و پس از آن ، در يك « مقدمه » و 14 « درّه » و يك « خاتمه » . . . ( ص 1647 ) . دستور الواعظين . ن . در سوگوارى . از متأخرّان . آغاز : مجلس اوّل . بايد ذكر بشود و آن مطالب چندى . اوّل صفاتِ شخصِ موعظه كن . ( ص 1647 ) . دفاتر الغموم . برغانى ، سيد عباس فرزند جبرائيل به سال 1290 - 1299 ق . زندگىنامهء حضرت حسين و سوگوارى است در يك « مقدّمه » و 125 « دفتر » و يك « خاتمه » . . . ( ص 1647 ) . دمع العين على خصايص الحسين . شهرستانى ، ميرزا محمد حسين ( د 1315 ق ) فرزند . ترجمهء « خصايص الحسينيّهء » شوشترى است . ( ص 1649 ) . دوازده مجلس . محتشم كاشانى ، شايد گزارشى از 12 « بند » باشد . ( ص 1649 ) . ده مجلس . چهار اثر به همين نام از چهار نويسنده ( ص 1649 و 1650 ) . ذكر الحسين . تتوى ، عبد الشّكور فرزند عبد الواسع ، به سال 1079 ق / 1668 م . زندگىنامهء آن حضرت است تا رويداد كربلا . در چند « ذكر » با سروده‌هايى از « روضة الشّهدا » ى كاشفى . دكتر آفتاب ( 502 ) مىنويسد : تا آنجا كه مىدانم ، اين نخستين بيوگرافى فارسى روزگار تيمورى هند است ، و از اين روى ارزشمند است . ( ص 1651 . ذو الجناحيّة الحسينيّه . كنتورى ، غلام حسين ( د پيرامون 1340 ق ) . سوگوارى و اسب ذوالجناح . ( ص 1652 ) . راحة الارواح و مونس الاشباح . سبزوارى شيعى ، ابو سعيد حسن ( زنده 753 ق ) . وى نگارندهء « بهجة المناهج » و جز آن است . در سرگذشت پيامبر و دختر او و دوازده تن امامان . . . در 15 باب . . . ( ص 1652 ) . رساله در وقايع ده روز اوّل محرّم . ملّامحمّد باقر فرزند محمد جعفر فشاركى اصفهانى ( عشريّه 1719 ) ( ص 1653 ) .